Napier-Wellington

Napier II
Zoals al aangekondigd in het vorige stukje hebben we de art-deco van Napier lopen bewonderen. Nou we kunnen rustig stellen dat dit niet te beschrijven is (ik heb daarom maar twee foto’s toegevoegd).
Ik heb er maar 5 woorden voor: “Meer dan de moeite waard”.

We hebben in schitterend weer (zonnig en niet te warm .. ca. 24 graden) het stadje bekeken.
Nadat we terug gelopen zijn naar de camping (een half uurtje door de buitenwijk) heb ik ’s avonds alvast een kaartstudie gemaakt van de rit die we morgen gaan rijden.
Hierbij alvast wat dingen die mij opgevallen zijn:

We komen langs Wimbledon
We komen door een gebied waar alle plaatsen op Ton eindigen bv Masterton, Carterton, Alfredton, Parmerston, Foxton, Pimmerton, Wellington, Featherston
Er ligt ook in Nieuw Zeeland een plaats Gladstone. Nu niet naast Marlborough zoals in Australie, maar hier heet de buurgemeente Martinborough.
En dan de langste plaatsnaam. Wat te denken van :
Taumatawhakatangihangakoauauotanateaturipukkakapikinaungahoronukupokaiwhenuakitanatahu

En terwijl ik hiermee bezig ben moet Silvia naar het toilet en besluiten ze boven om de kranen wagenwijd open te zetten. De camping veranderd hierdoor in een ondiep peuterbad, wat zeker voor de tentkampeerders verre van leuk zal zijn. Het doet terug denken aan de tijd dat we zelf met onze travelsleeper aan het kamperen waren en de voortent helemaal blank stond. Om 21:15 is de regen gestopt (voor hoelang ?). Morgen zou het beter zijn.
(noot van de schrijver : het heeft die hele nacht geregend)

De volgende morgen is het droog maar wel grijs en grauw. Onderweg naar het zuiden zien we : Herberts bridge en Herbertville. Herbert is wel heel actief hier “down under op het Noordereiland”.
Ook komen we door Dannevirke. Deed me van tevoren echt denken aan Denemarken en wat blijkt het is een vikingstadje met een centraal plein genaamd Copenhagen square.Je wordt daar welcome geheten door een Viking en die wenst je bij het uitrijden ook “Farwel”. Ik zat er dus niet ver naast.
De bordercollie is hier nog een echte werkhond. Hij moet hier bijvoorbeeld de schapen van de berghelling halen.
De huisnummers lopen hier op tot bv 47018. Waar zou die weg begonnen zijn ?
Ook onderweg gezien het Texels schaap. Moeten toch wel ondernemende beestjes zijn. Hoe zijn die hier gekomen ? Als backpacker ?
’s Nachts zetten ze het geluid van de overweg bellen in de bebouwde kom uit. Alleen wat er dan gebeurt is dat de trein twee keer zo veel toetert, dus per saldo heb je dezelfde hoeveelheid lawaai.
Omdat de mensen wat verder van de weg wonen hebben ze allemaal mooie creatieve brievenbussen langs de weg staan. Bv een biervaatje op een ijzeren paal, een hondenhok voor de post, een boot voor de post, Fruit veilingkrat met plastic erover, Emmers met deksel met gleuf in de bodem, diverse vogelhuisjes, een locomotief en een oude auto als brievenbus. Deze brievenbussen zijn wat groter omdat ze ook worden gebruikt om dagelijkse boodschappen in te laten bezorgen.

Een Charles street ? Ik wist niet dat Charles op het Noordereiland belangen had ?
We bezoek het “Mount Bruce National Wildlife Centre”. In dit centrum proberen ze de bedreigde local dieren in een broodprogramma te krijgen en weer in het wild uit te zetten. Zeer aardig initiatief en in Carterton gaan we op bezoek in de Paua Shell Factory. Indrukwekkend om te zien wat ze allemaal met die Paua shells doen en hoe ze het doen.

We zitten nu op een camping in Lower Hutt (een voorstad van Wellington) en gaan morgen de stad bekijken en de overtocht naar het zuidereiland boeken.
Om 21:45 gaat de telefoon. Een SMSje over de tennisperikelen van team waarin Silvia ook speelt. Wedstrijd is afgelast vanwege het Hollandse weer. Wij kunnen dat niet begrijpen.

Het is nu vrijdagmorgen in Wellington. A.s. zondagmiddag gaan we over naar het Zuider Eiland met de Interislander. Vandaag en morgen gebruiken we om Wellington te zien (als we onze camper tenminste ergens kwijt kunnen.. parkeren voor een niet-personen auto is hier rampzalig).