21 januari 2006

van Orewa naar Kaitaia en verder

Onderweg van Orewa naar Kaitaia zijn we onderweg gestopt in Whangarei om ons vorige bericht op de log te zetten. Tijdens die rit en de twee volgende dagen (stops in Opononi en Manukau) is ons het nodige opgevallen:
· Er worden in Nieuw Zeeland veel zaken gedaan door mauwers. Je ziet dan een pick-up met aanhanger met een grasmaaier erop. In de krant zie je de advertentie waarin gevraagd wordt om “mowers”. Ik weet dus nu wat ik bij het arbeidsbureau moet opgeven ingeval ik werkeloos mocht worden. Ik laat me dan terstond omscholen tot “mauwer”.
· Het lijkt erop dat de Nieuw Zeelander meer op zijn Nederlands rijdt op de weg.
· Ieder dorp heeft zijn eigen galerie en musea/historic house
· Ook staan er hier veel witte kruizen langs de weg. Wel met bloemen zoals in Australië, maar zonder naam. In Australië hebben we behoorlijk wat namen gelezen.
· Er bevinden zich deze dag vele campers op de weg naar het noorden (Apollo, Kea, Ezy, Economycamper, Maui).
· Bossen in Nieuw Zeeland worden gevormd door een mengelmoes van bomen, naald-, dennen-, palm-, loofbomen. En daartussen staan de varens op stam.
· Het zijn deze rit door de bergen vooral slingerwegen die op en neer gaan.
· Voor ons bekend vogels als mussen en merels tussen de roofvogels.
· Het ruikt naar het boerenland, oftewel hier wordt niets geïnjecteerd, maar de kudde gewoon naar een ander perceel gebracht over de “highway”.
· Ook de “highways” in Nieuw Zeeland zijn tot nu toe nagenoeg geheel 2-baans zonder files.
· Onderweg een nieuw verkeersbord, waar we de betekenis niet van weten:
· Verbodsbord met daarin LSZ
· Waarschuwingsbord : Aged Persons .. Waarschijnlijk was dat bedoeld om de lokale bevolking te laten weten dat wij in de buurt waren.
· We komen tientallen vrachtwagens tegen met daarop van die grote boomstammen. De vachtwagens zijn niet zo groot als de roadtrains in Australië maar met ons campertje gaan we toch liever even opzij.
· Ook hier liggen weer veel zoogdieren/vogels langs de kant. Dit is minimaal hetzelfde, zo niet meer, als in Australië.
· Voor de Donalds onder ons: Donald Lane en de dag erop een Donald Road.
· In een wei met koeien lopen een aantal struisvogel achtigen mee te grazen. Ook hebben we een uit de kluiten gewassen bastaard kiwi gesignaleerd (of was het toch een kalkoen).
· ’s avonds komen we erachter dat onze camper voorzien is van hangbanken voor hangouderen. Komen dus uitermate goed van pas.
· Een “German Café”.. Wat zou dat toch zijn?
· Een “Dutch shop / Cheese shop” .. Natuurlijk is dat voor alle kaaskoppen. Wij zijn dus snel doorgereden. Wij eten gewoon Australische Edammer.
· Het landschap is meer ontgonnen (en in gebruik door koeien) en afgebakend. In Australië (Queensland) was het meer ongerepte natuur, zonder hekken.
· Vandaag met de camper op de ferry.
· We hebben de “sanddunes” beklommen (140 meter hoog) en dat weet je als je boven bent. Het lukte Silvia om mij te overtuigen toch door te zetten en met succes.
· Cape Reinga was een schitterende ervaring. De grens van de Pacific en de Abel Tasman Zee te zien voor het noordelijke einde van Nieuw Zeeland. De laatste 20 km highway er naar toe was over het gravel in plaats van asfalt. Een stuk langzamer, stoffiger (zit nu nog in de camper) maar zeker wel de moeite waard.
· Om niet iedereen helemaal jaloers te maken ook een herstbericht: ’s middags begint het te regenen en het wordt gruwelijk koud. Dit begint om ca 15:00 uur en duurt tot ongeveer 19:30 uur. Dan klaart het weer op. We hopen natuurlijk dat het morgen weer normale (= ca 25 graden) temperaturen zullen zijn.
· We komen steeds meer namen tegen die bij ons wel kindertaal (prietpraat) lijken : Opononi , Omapere , Waimamaku. Het lijkt net alsof ik weer op de kleuterschool zit.
· We komen in dat bovenste stukje een aantal malen over bruggetjes van 1-baan. Toch leuk met die grote vrachtwagens die soms van de andere kant komen.
· Waipoua Forest . Schitterend met de begroeiing die gesnoeid wordt door de auto’s op de highway. Oftewel begroeing tot aan (en soms over) het asfalt.
· Daartussen de beroemde Nieuw-Zeeland boom : de Kauri, echte woudreuzen.
· En dan ineens waan je je in Normandie. En wel in Dargaville. Er is behalve de naam niets wat aan Frankrijk doet denken.
· Langs de weg : Te koop 131 acres grond. Je zal dat af moeten zetten met paaltjes en prikkeldraad. Heb je toch aardig wat paaltjes nodig en heel veel rollen prikkeldraad.
· Het eerder genoemde “German Cafe” is een motel, dus dat is vast opgelost.
· En dan ineens komen we de “Belgian Blues” tegen, wat zou dat nou weer zijn ?
· Een nabrander uit Australie : In Sydney wordt door de jongere generatie de stad Brisbane aangeduid met “Jurassic Park”. Dit omdat veel ouderen vanwege het klimaat naar Brisbane zijn verhuisd. Dit vanwege de gemakken van de grotere plaats en het nog betere klimaat als in Sydney.
· En dan voor de familie Berkers : Ze hebben hier een hele straat naar jullie genoemd t.w. Berkers Road. De rijke tak van de familie ?

We zitten nu (zaterdag 21 jan 2006 .. 13:00 uur) op de camping “Waitomo Top 10 Holiday Park”. We gaan later op de dag de Glowworm cave in. Het weer is verrukkelijk. Zonnig en circa 26 graden . Het kan dus niet beter.

Geen opmerkingen: