Waitomo

Waitomo (22 januari)
Een bezoek aan de hier wereldberoemde “Waitomo Glowworm caves”. Zoals in alle grotten is ook hier het spel van stalactieten en stalacmieten gaande. In 500 jaar groeit zo’n ding 1 inch. Ik ben maar niet met hem in discussie gegaan. In de grot bevonden zich ook nog eens 100.000 Arachmocampa luminosa (in normaal Maori “Glowworms”). Dit insect kent 4 levensfasen :
1. Ei -- incubatietijd 20-24 dagen
2. Larf -- duurt 9 maanden à tijdens deze maanden maakt hij een soort webdraad waar aan het eind een lampje hangt waarmee andere insecten gelokt worden (denken dat het daar dag is) en dan plakt de draad zich vast en heeft de larf voedsel.
3. Pop -- 13 dagen
4. Volwassen -- 4 dagen een vlieg en dan is het lampje uit
Voor degenen die er ook geweest zijn, het receptiegebouw bij de ingang is net voor kerst door brand verwoest. Dit betekent een hoop ellende voor de organisatie en natuurlijk is een heleboel natuur daar ook verwoest.

De volgende morgen treffen we weer een nederlands koppel uit Amsterdam op de camping. Dit keer is het een ex-KPMGer die zelfs AtosOrigin kent.
We vertrekken en moeten al snel het peleton wielrenners inhalen op de 2-baans highway. Het lijkt net alsof we midden in de ronde van NZ beland zijn, maar dat zal wel niet.
Wij vinden ieder dood dier langs de weg zonde, maar een dode opossum vinden ze hier prima. Ze hebben er slechts 70 miljoen op deze eilanden en dit dier is een ware plaag geworden. Ze brengen ziektes over (bv TB) op mens en dier. Ze zijn een plaag voor de boer.
Na gestopt te zijn bij Whakapapa village (in Tongariro National Park) bleek dat de bewolking een beetje te laag hing om er te gaan wandelen. We konden wel zien dat de hoogste vulkaan (Mt. Ruapehu) nog een sneeuwdek had, maar de top was onzichtbaar. Jammer dus. Wij verder naar Taupo , langs het schitterende Lake Taupo (doet ons denken aan het Gardameer). Taupo zelf is meer een vertierstad met veel mogelijkheden voor avontuurlijke sporters.
Dus weer maar door, want onze medische verzekering dekt dit soort risico’s. Weer verder naar de Huka-Falls. Leuke kunstmatig aangelegde waterval (voor stroomopwekking). Is wel een toeristische attractie hier (ik vind dat een beetje overkill). En dan de rotte eieren van Waiotapu. Schitterend . Natuurlijk doet het ons denken aan Yellowstonepark maar dan wel wat kleiner, echter met meer kleuren. De stank is hetzelfde en ik ben echt niet in de verleiding geraakt om in “Devills bath” te springen. Wat een vies kleurtje groen.
’s Avonds landen we op een camping in Rotorua (de Maorie hoofdstad in Nieuw Zeeland).