Verslag van 2 reisdagen

In het hotel in Auckland hebben we lekker uitgebreid zitten ontbijten, een verfrissende douche genomen en snel even de gouden rit van Bob de Jong (het enigste wat we van de winter olympics hebben gezien) bekeken.
Hierna worden we om 10:00 uur opgehaald door de shuttle die ons naar het vliegveld brengt. Het is weer een echte Kiwi driver en we snappen nu beiden nog niet hoe die mensen ooit een rijbewijs hebben ontvangen. Ze blinken allemaal uit in : “hoe krijg je zo snel mogelijk een busje in de garage”
Het inchecken in Auckland wordt met een zekere argwaan door ons gedaan, maar het blijkt dat we ons huiswerk op Cook-Island perfect hebben gedaan. Een koffer van 24,2 kg en een koffer van 23,4 kg. Er wordt niet moeilijk gedaan en de koffers gaan rechtstreeks op transport naar Amsterdam, dus hebben we daar onderweg in ieder geval geen omkijken naar.

Als we de koffers kwijt zijn wordt her natuurlijk nog even “duty free”-shoppen en in deze winkel hebben ze een aanbieding. Bij besteding van $ 50,00 of meer krijg je 1 T-shirt (zwart met de Nieuw Zeelandse silver fern) voor bijna gratis nl $ 4,00. Wij hebben iets meer dan $ 50,00 en we zijn met zijn tweeen, dus op de vraag of ik ook 2 T-shirts mag wordt al heel snel ja,natuurlijk geantwoord. Hebben we toch weer een leuk tennis-tenue voor bijna gratis.

Vertrek uit Auckland (planned 15:10 uur) gaat precies voor de planning volgens de piloot (zal wel een Kiwi zijn) en we vertrekken dan ook om 16:00 uur om vervolgens om 17:10 uur in Sydney te landen (Australie tijd). We zijn onderweg 2 uur kwijt geraakt in de vlucht van ca. 3 uur. Wij moeten naar een volgende vlucht (transfer volgens ingewijden) , maar natuurlijk moetenw e wel door de security check, want je kan immers onderweg van alles in elkaar zetten (?) of de Australische poortjes zijn natuurlijk veel beter dan die in Nieuw Zeeland (we maken dat later natuurlijk nog een paar keer mee)
We wisselen onze Nieuw Zeelandse dollars maar om in Australische dollars zodat we even een hapje kunnen eten, want we moeten nu wachten tot 21:45 uur voordat onze vlucht (de QF31) vertrekt. Je leert op dit soort dagen heel erg goed om niets te doen.
De QF31 vertrekt wel op tijd naar Singapore (een vlucht van 7 uur waarbij we weer 3 uur kwijt raken).
Midden in de nacht landen we in Singapore (pauze van ca 1 uur, waarvan we 30 minuten kwijt raken in de rij voor de toiletten) om vervolgens weer door de poortjes te moeten (zijn immers weer beter dan in Australie) voor onze vlucht naar London (vlucht van 13,5 uur waarbij we onderweg maar liefst 8 uur kwijtraken).
De oplettende lezer heeft gemerkt dat we nu 1 uur tevel kwijt zijn, maar dat krijgen we nog weer terug op weg naar Amsterdam. Het is een hele zit, maar het loopt allemaal volgens schedule en we landen om ca. 10:15 op Heathrow om weer in de rij aan te sluiten (ja,ja voor de engelse poortjes, want die zijn weer beter dan die in Singapore). Je zou onderweg toch eens wat voedsel of enge dingen hebben gefabriceerd, dan halen ze die in ieder gavel eruit als je uit het vliegtuig komt ? Volgens mij is het allemaal een beetje doorgeslagen in de luchtvaart sinds 9-11. Aan de andere kant onze wachttijd voor onze vlucht naar Amsterdam wordt op deze manier wel zinvol bekort. Nog een truc van de Engelsen om ons te helpen is tegen ons te zeggen dat we vertrekken van gate 22 en als je daar bent aangekomen vertellen ze je rustig dat er een gate wissel is en je vertrekt van 1a (helemaal aan de andere kant van de terminal). De wachttijd krijgt daarmee dus een zeer zinvolle invulling van heen-en-weer lopen..
De airbus die ons naar Amsterdam brengt vertrejt volgens planning om 13:35 uur en weet op dat kleine eindje zelfs 20 minuten te winnen, waardoor we 20 minuten eerder landen dan voorzien. Door het ontbreken van 1 koffer (Bertje’s koffer komt een vlucht later om 18:30 uur en wordt naderhand berzorgt) en een hulpvolle douane (vraagt alleen naar de sloffen sigaretten) staan we zowaar om 16:00 uur Nederlandse tijd) al buiten op Schiphol.
Rob gebeld en die is nog onderweg, toch een genot die mobieltjes van tegenwoordig.

Al wachtende vindt Silvia het maar niets dat de douane alsnog een kans krijgt in Bertje’s koffer te neuzen en ze besluit erachter te gaan om die koffer alsnog mee te krijgen. Dat lukt, ze krijgt toestemming om alsnog die koffer om 18:30 van de band te halen. Dus dan maar even koffie drinken met de jongens (Guus was gelukkig ook meegekomen) en er valt voldoende bij te kletsen dus die tijd is zo voorbij (niet vergeten natuurlijk dat wij professionals zijn geworden in wachten).
Om 18:30 uur terug door de douane (met toestemming) en die koffer alsnog van de band gehaald. Gelukkig is de douane weer zeer alert aanwezig en we kunnen dan ook zo weer doorlopen.
De auto gehaald , koffers erin en Rob brengt ons thuis. Eindelijk. Gebroken maar thuis.

Nog even bijkletsen , nieuws kijken en naar bed. Om 02:00 uur ben ik alweer klaar wakker in de veronderstelling dat het al 06:00 uur is. Mijn klokje zal nog wel even nodig hebben om weer goed te lopen.

De plannen voor de volgende vakantie zijn al gemaakt en dat kunnen we de komende maanden dus weer gaan uitwerken.