naar Phillip Island

Het is bewolkt in Healesville als we na het ontbijt vertrekken. We hebben eerst afscheid genomen van Matthew, Kate, Megan, David en hun ouders. Een gezin uit Newcastle boven Sydney wat een maand of twee aan het rondtrekken is.
Net voor Pakenham (het is 10:30 uur) worden we aangehouden door een over-ijverige politieagent. Hij controleert mijn NL-rijbewijs (hij hoeft het internationale niet te zien), doet net alsof hij e.e.a. controleert en opschrijft en komt vervolgens terug bij de camper met een blaaspijpje. Je zal het toch meemaken voor het eerst van je leven moeten blazen (en daarvoor ben je op vakantie in Australie). De uitkomst is voor mij niet verrassend na 3 koffie en we kunnen dus weer verder.
Als we wat verder gevorderd zijn raakt Miep het signaal van de satelieten kwijt (mijn GPS antenne zit voorop en we zitten al behoorlijk zuidelijk). Net voor San Remo (nee niet in Italie) zet ik de antenne aan de zijkant en kijk Miep vind ze weer en kan ons dus verder helpen naar Cowes (Phillip Island).
Via het strand naar Cowes gelopen en onderweg breekt de zon weer door en loopt de temperatuur zo snel op dat Bertje’s koppakking het weer begeeft. Het is niet de eerste keer deze vakantie, dus niets verontrustends.
Bij “Waterfront computers” werken we onze weblog bij en checken we onze e-mail.
Om 16:15 rijden we naar the Nobbies. Schitterende views en op die punt van het eiland spotten we ook onze eerste “little pinguins” (30 cm hoog en ca 1 kg zwaar). Vervolgens hadden we besloten dat we de “pinguin parade” wilden bekijken. Elke avond rond “dusk” komen deze “little pinguins”massaal aan land en dat hebben ze aardig commercieel uitgebuit. Hele tribunes op het strand en die avond zitten ze vol. Wij zitten deze avond tussen de inhoud van ca 60 bussen toeristen. Fotograferen/filmen is verboden maar ze zijn toch te klein, het licht is te slecht en de afstand is toch nog redelijk groot, dus heb ik geen poging gewaagd.