22 februari 2007

Naar Wilson's Promontory NP

Naar Wilson’s Promontory National Park
Silvia had nog bedacht dat ze voor haar scrapbook nog een foto van de brug tussen San Remo en Phillip Island wilde hebben, dus wij al na 22 km de eerste stop.
Even zoeken naar het beste plekje om de brug er in zijn geheel op te krijgen. We spotten weer de nodige vogels t.w. ibissen, een lepelaar en natuurlijk meeuwen en pelikanen. We lezen op een gebouw-tje dat er een “daily Pellican Feeding” is om 11:30. Wij dus even een half uurtje wachten. Wij lopen om de tijd te doden de pier even op en worden daar geattendeerd dat er twee pijlstaartroggen zijn. Wij naar de bewuste plek en ja hoor daar zijn er zelfs 5. We schatten een doorsnee van 1 tot 1,5 meter. Dus we genieten weer volop zoals ze zo sierlijk door het water glijden. Inmiddels is de zon ook weer present en is het wachten op de feeding geen straf. Lekker in het zonnetje worden we verrast door een vrolijke speelse hond. Een blonde airdail-terrier dachten wij, maar de Aussies hadden voor ons een verrassing in petto. Het was een LABRADOEDEL. Zo zie je maar dat Aussies zelfs in staat zijn beesten te verzinnen, nieuwe soorten op aarde te zetten. Ze doen dat waar je bij staat. Dan komt de volgende verrassing. Het plaatselijke TV station is uitgerukt op het voeder festijn te filmen. Wij staan op de voorste rij (zullen dus zeker wel in het SanRemo journaal te zien zijn) en zien het gehannes met een glimlach aan. Net zoals de pelikanen overigens die dat gehannes met die camera maar niets vinden en het voederen voor gezien houden.

Onze weg gaat verder naar het meest zuidelijkste (bereikbare) punt van het Australische vasteland. Het Wilson’s Promontory national Park. We kopen een parkpas ($ 9,00) en kunnen daarmee tot aan Tidal River (een soort dorp van kampeerders) aan Norman Beach. Een werkelijk schitterend zwem-/surfparadijs waar ze vooral ingericht zijn op schoolkampen.
Na goed rondgekeken te hebben en even lekker op het strand te hebben vertoefd, gaan we verder (we bewaren alle mogelijke “hikes” voor een volgende Australie vakantie).We belanden in Foster , een “little town” langs de Gippsland Highway.

1 opmerking:

Anoniem zei

Hallo hallo,

leuk zijn ze hè die Labradoedels. ( kriusing tussen labrador en poedel )
De 1e keer dat ik erover hoorde kwam ik ook niet meer bij.
Maar mijn vriendin haar zus heeft er nu 2 ( zwarte ) en ze zijn erg grappig.

Jullie nog heel veel plezier en ik vind het erg leuk om met jullie "mee te reizen " via jullie blog.

groetjes,
Evelien de Fijter, Rotterdam